กลองคาฮอน

คาจอน (ออกเสียงว่า คาโฮเน) เป็นกลองทรงกล่องไม้ขนาดเล็กที่มีต้นกำเนิดจากเปรู เมื่อเวลาผ่านไป คาจอนถูกนำมาใช้กับดนตรีหลากหลายสไตล์ ปัจจุบันมักพบเห็นในดนตรีฟลาเมงโกและได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นในแนวอะคูสติกโฟล์ก ร็อก และป็อป แม้จะเป็นเครื่อง percussion ที่เล่นด้วยมือเป็นหลัก แต่ก็สามารถเล่นด้วยแปรงหรือไม้ตีได้

เบื้องหลังเครื่องดนตรีที่ดูเรียบง่ายราวกับกล่องไม้กล่องนี้ ซ่อนประวัติศาสตร์อันซับซ้อนไว้มากมาย ต้นกำเนิดของมันสามารถย้อนกลับไปถึงแอฟริกาในศตวรรษที่ 18 ก่อนที่ชาวแอฟริกันจะถูกขายเป็นทาสในทวีปอเมริกา พวกเขามีประเพณีการเล่นเครื่องเคาะจังหวะอันมั่งคั่ง พวกเขาใช้เครื่องดนตรีหลากหลายชนิดในการบรรเลงดนตรี เพื่อแสดงออกถึงอารมณ์และส่งสาร เมื่อชาวแอฟริกันถูกจับเป็นทาสและถูกขนส่งไปยังทวีปอเมริกา พวกเขาถูกพรากแทบทุกสิ่งทุกอย่าง รวมถึงเครื่องดนตรีของพวกเขา เพื่อบรรเทาความคิดถึงบ้าน พวกเขาเริ่มใช้ลังไม้และสิ่งของอื่นๆ บนเรือเลียนแบบเสียงกลองแอฟริกัน ภายใต้สภาพการทำงานอันโหดร้าย คาฮอนกลายเป็นที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจของชาวแอฟริกันที่เป็นทาส นำมาซึ่งความปลอบประโลมใจ เมื่อเวลาผ่านไป คาฮอนก็ก้าวออกมาจากดนตรีพื้นบ้านและค่อยๆ ได้รับความนิยมในหมู่นักดนตรีทั่วโลก

• ประเภทของกลองคาฮอน
  คาฮอนมีอยู่ด้วยกันสามประเภทหลัก คาฮอนทุกประเภทมักทำจากไม้อัด โดยมีหน้าผิวสำหรับตีเป็นไม้อัดบางๆ ที่รองรับด้วยด้านข้างที่หนากว่า คาฮอนยังมีรูเสียงที่ตำแหน่งด้านหลังหรือด้านข้าง
• ด้านหน้าคาฮอนด้านหลังคาฮอน
  รุ่นดั้งเดิมเป็นรุ่นมาตรฐานที่ไม่มีการเพิ่มเอฟเฟกต์แบบกลองสแนร์
• สแนร์คาฮอน
  คาฮอนของฉันเป็นแบบสแนร์ ภายในกลองมีสปริงสแนร์เรียงเป็นแถว สปริงเหล่านี้กดแนบกับด้านหน้าของกลองเพื่อให้กลองมีเสียงสแนร์เล็กน้อยเมื่อเล่น นอกจากนี้ยังมีรูปแบบอื่นๆ อีกหลายแบบที่ใช้เพิ่มเอฟเฟกต์สแนร์ คาฮอนฟลาเมงโกใช้สายกีตาร์ไนลอน ส่วนแบบอื่นใช้กระดิ่งหรือเครื่องสั่น
  รูคาฮอน
• ไฮบริดคาฮอน
  ยังมีรูปแบบการออกแบบที่แตกต่างออกไปอีกด้วย มีคาฮอนแบบวางตักซึ่งเป็นเวอร์ชันขนาดเล็กกว่า ฉันยังเคยเห็นเวอร์ชันที่มีพื้นผิวด้านหน้าเอียง และแม้แต่คาฮอนคองก้า มีการทดลองใช้วัสดุต่างๆ ด้วย Meinl เสนอพื้นผิวการเล่นที่ทำจากไฟเบอร์กลาส และบนเว็บมีภาพเวอร์ชันที่ทำจากอะคริลิกทั้งหมด

คาฮอนจริงๆ แล้วเล่นไม่ยากเลย ทำให้เป็นเครื่องดนตรีที่ยอดเยี่ยมสำหรับผู้เริ่มต้น โดยพื้นฐานแล้วมันเป็นกล่องไม้ที่ไม่มีชิ้นส่วนซับซ้อนใดๆ จึงเริ่มต้นเล่นได้ง่ายมาก การตีส่วนต่างๆ ของพื้นผิวด้วยแรงที่แตกต่างกันจะทำให้เกิดเสียงที่หลากหลายเพื่อให้เข้ากับสไตล์ดนตรีที่ต่างกัน สไตล์การเล่นคาฮอนมีความยืดหยุ่นสูง เปิดโอกาสให้ด้นสดตามดนตรีได้ เมื่อเทียบกับเครื่องเคาะอื่นๆ แล้ว เรียนรู้ได้ง่ายกว่าและให้เสียงที่สมบูรณ์ ทำให้เป็นเครื่องดนตรีที่เล่นสนุก

เทคนิคการตีคาฮอนพื้นฐาน

• เสียงเบส: ตีตรงกลางพื้นผิวการเล่นด้วยส้นมือเพื่อให้เกิดเสียงทุ้มกังวานที่เลียนแบบเสียงกลองเบส
• ท่าตีสแลป: ตีที่ขอบของพื้นผิวเล่นด้วยสันมือแล้วเด้งกลับอย่างรวดเร็ว ให้เสียงที่สว่างและคมคล้ายกับกลองสแนร์
• การขูด: เลื่อนนิ้วหรือฝ่ามือไปบนพื้นผิวเล่นเพื่อสร้างเสียงขูด
• การถู: ถูฝ่ามือไปบนพื้นผิวเล่นเพื่อให้เกิดเสียงหึ่งต่อเนื่อง

เคล็ดลับการเล่น

• การควบคุมโทนเสียง: ปรับแรง ตำแหน่ง และมุมในการตีเพื่อให้ได้โทนเสียงที่แตกต่างกัน
• การฝึกจังหวะ: เริ่มจากจังหวะง่ายๆ แล้วค่อยๆ เพิ่มความยาก ใช้เมโทรนอมหรือเล่นไปพร้อมกับเพลงเพื่อฝึกฝน
• การประสานร่างกาย: การเล่นคาฮอนต้องอาศัยการประสานมือและเท้า ใส่ใจผ่อนคลายและประสานร่างกายขณะฝึกซ้อม
• การด้นสด: ลองเพิ่มองค์ประกอบแบบด้นสดในการเล่นเพื่อให้การแสดงมีชีวิตชีวาและน่าสนใจยิ่งขึ้น

ตอนที่ 1: เริ่มต้นใช้งาน

1. เตรียมไม้อัดของคุณ คาฮอนมักทำจากไม้อัดสองความหนาที่แตกต่างกัน ไม้อัดที่บางกว่าสำหรับพื้นผิวเล่นด้านหน้า ส่วนไม้อัดที่หนากว่าสำหรับส่วนที่เหลือของกล่อง

• ใช้ไม้อัดหนาประมาณ 1/8-inch สำหรับแผ่นหน้า นี่คือส่วนที่คุณจะเล่น และสำหรับคาฮอนส่วนใหญ่คุณจะต้องใช้ชิ้นส่วนขนาดประมาณ 13" x 19"
• สำหรับส่วนที่เหลือของกล่อง ให้ใช้ไม้อัดหนา 3/8-inch

2. ตัดแผ่นไม้อัดของคุณ ในการสร้างโครงหลักของคาฮอน ให้ตัดไม้อัดให้ได้ขนาด เมื่อตัด ให้หนีบไม้บรรทัดโลหะกับไม้อัดเพื่อให้แน่ใจว่าได้รอยตัดตรง จากนั้นใช้เลื่อยวงเดือนหรือเลื่อยฉลุ

• ด้านบนและด้านล่างควรมีขนาด 13" x 13"
• แผ่นหลังชิ้นเดียวควรมีขนาด 13" x 18"
• แผ่นด้านข้างทั้งสองชิ้นควรมีขนาด 12" x 18"

3. ตัดรูเสียงในแผ่นหลัง ทำเครื่องหมายตรงกลางแผ่นหลังและวาดวงกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 4.7 นิ้ว เจาะรูที่ขอบวงกลมแล้วใช้เลื่อยฉลุตัดวงกลมออก

• ขัดขอบให้เรียบเนียน

4. ทำสายสั่น (snare) เสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของคาฮอนคือเอฟเฟกต์เสียงสั่นที่เกิดเมื่อคุณตีแผ่นหน้า ซึ่งเกิดจากสายสั่นที่สามารถทำจากวัสดุหลากหลาย เช่น สายกีตาร์เก่า สายเอ็น หรือแม้แต่คลิปหนีบกระดาษ

• ในการทำสายสั่น ให้ตัดวัสดุที่เลือกให้ได้ความยาวตามต้องการแล้วติดไว้ด้านในของคาฮอน คุณสามารถทดลองกับวัสดุและความตึงที่แตกต่างกันเพื่อให้ได้เสียงที่ต้องการ

ส่วนที่ 2: การประกอบกล่อง

1. ทากาวโครงหลัก เริ่มจากด้านล่างและด้านข้างด้านหนึ่ง ทากาวไม้ให้เพียงพอ จากนั้นทากาวติดด้านข้างอีกด้านและด้านบน เพื่อสร้างกล่องพื้นฐาน

• หนีบชิ้นส่วนเข้าด้วยกัน โดยให้แน่ใจว่ามุมเป็นสี่เหลี่ยม คุณยังสามารถใช้บล็อกไม้ทำเป็นไกด์เพื่อให้ได้มุมฉาก

2. ออกแรงกด แคลมป์งานไม้ขนาดใหญ่เหมาะที่สุด แต่คุณยังสามารถใช้สายรัดแบบราธเช็ตได้ ออกแรงกดขณะที่กาวแห้ง ปล่อยทิ้งไว้หลายชั่วโมงให้กาวเซ็ตตัว

• เช็ดกาวส่วนเกินออกด้วยผ้าชุบน้ำหมาดๆ ศึกษาคำแนะนำบนหลอดกาวไม้ของคุณสำหรับเวลาในการแห้งและคำแนะนำเรื่องแรงกดที่เหมาะสม

3.ติดตั้งสายสแนร์ ก่อนที่จะทากาวแผ่นหน้า ให้ติดตั้งสายสแนร์ก่อน มีหลายวิธีในการยึดสายสแนร์ แต่ในอุดมคติคุณควรสามารถปรับเสียงสายสแนร์ได้

• ขึงสายสแนร์จากมุมบนไปยังมุมตรงข้าม ห่างจากขอบประมาณ 3 นิ้ว ยึดด้วยสกรูไม้หรือติดกับหมุดปรับเสียง

4.ทากาวแผ่นหน้าและแผ่นหลัง วางตำแหน่งแผ่นหน้าและแผ่นหลังแล้วทากาว ใช้ที่หนีบยึดให้เข้าที่ โดยให้รูเสียงอยู่ด้านล่างและสายสแนร์อยู่ด้านบน คุณอาจต้องการเพิ่มสกรูไม้เพื่อความมั่นคงยิ่งขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคุณจะนั่งบนคาฮอน

ส่วนที่ 3: การเก็บรายละเอียดขั้นสุดท้าย

1. เพิ่มแผ่นรองด้านล่าง ตัดแผ่นไม้อัดหรือยางให้พอดีกับด้านล่างของคาฮอน เพื่อเป็นเบาะรองเท้าของคุณและป้องกันไม่ให้คาฮอนเลื่อน
2. ขัดมุมให้มน ขัดมุมด้านบนเพื่อให้นั่งได้สบายยิ่งขึ้น ใช้กระดาษทรายที่มีความละเอียดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนได้ผิวเรียบเนียน
3. ปรับแต่งคาฮอนให้เป็นของคุณ ตกแต่งคาฮอนด้วยสี ย้อมไม้ หรือวัสดุอื่นๆ เพื่อให้เป็นเอกลักษณ์

ความปลอดภัยมาก่อน:

• สวมแว่นตานิรภัยและอุปกรณ์ป้องกันหูเมื่อใช้เครื่องมือไฟฟ้า
  

เดือยและร่อง (榫卯 sǔn mǎo) ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของงานไม้จีนดั้งเดิม คือวิธีการเชื่อมต่อชิ้นไม้ตั้งแต่สองชิ้นขึ้นไปโดยไม่ต้องใช้ตะปูหรือกาว โดยอาศัยเพียงการประกบกันของโครงสร้างที่ยื่นออกมาและโครงสร้างที่เว้าเข้าไปในเนื้อไม้เอง ส่วนที่ยื่นออกมาเรียกว่า "เดือย" (榫头) และส่วนที่เว้าเข้าไปเรียกว่า "ร่อง" (卯眼 หรือ 榫眼) การสอดเดือยเข้าไปในร่องทำให้ไม้สองชิ้นยึดติดกันได้อย่างแน่นหนา

โครงสร้างเดือยและร่องสร้างการเชื่อมต่อที่แข็งแรงผ่านการประกบกันอย่างแน่นหนาระหว่างชิ้นไม้ ก่อให้เกิดพันธะที่มั่นคงกว่าการใช้ตะปูหรือกาวเพียงอย่างเดียว และมีโอกาสหลุดหรือแตกหักน้อยกว่า ช่วยกระจายแรงได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดการบิดเบี้ยวและการแตกร้าวของไม้ จึงยืดอายุการใช้งานของผลิตภัณฑ์ไม้ได้ นอกจากนี้ วิธีการเชื่อมต่อนี้ยังไม่จำเป็นต้องใช้กาวเคมี ช่วยหลีกเลี่ยงการปล่อยสารอันตรายอย่างฟอร์มาลดีไฮด์ จึงเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและดีต่อสุขภาพมากกว่า